De Mondige Minima Geldrop-Mierlo
Een initiatief om armoede en sociale uitsluiting in onze gemeente te voorkomen. Gemaakt voor wie het betreft en iedereen die hen een warm hart toedraagt !
Inspraak 140210 - Evaluatie Werkplein Helmond - Dweilen met de kraan open

Geachte raadsleden,

Met een begeleidende brief vol voornemens presenteert ons college de, hoofdzakelijk, zakelijke evaluatie van de relatie tussen Werkplein Helmond en onze gemeente over de jaren 2011 en 2012. Over de vele hinderlijke taalfouten, in brief en rapport, zal ik maar niets zeggen.

Ik ben enorm onder de indruk van de wijze waarop NAUTUS de onduidelijkheid over de relatie en de verantwoording in het rapport verwoordt, vooral als je de lijst van 8 personen ziet die hiervoor geïnterviewd werden. Allen min of meer verantwoordelijk voor de huidige situatie. Jammer dat het sociale aspect niet meegenomen is. Dat niet gekeken is hoe dit mismanagement doorwerkt op de werkvloer en hen die daar mee te maken krijgen, zoals oud-medewerkers en cliënten uit onze gemeente.

Een compliment voor het CliëntenPlatform en de gezamenlijke platforms die met hun uitgebreide en duidelijke reactie inzage geven in de wijze waarop het management van Werkplein omgaat met hun inbreng, vooral met betrekking tot het onderzoek onder de klanten. Ons college reageert daarop met een verwijzing naar de tevredenheidscore van 6,8 en belooft weer eens beterschap. Een dergelijke score voorspelden wij al vorig jaar juni in een publicatie. Daar beperkten wij ons toen tot de onzinnige vragen, de bangmakerij in de begeleidende brief en het feit dat Werkplein Helmond, zonder hun toestemming, gegevens van cliënten aan onderzoeker SGBO gaf.

Ook indicatief voor de starheid waarmee adviezen en voorstellen van buitenaf worden geweerd is dat het ze niet lukt om een simpel A4-tje van duidelijke tekst te voorzien. Lees daarvoor de publicatie over het vakantiemeldingsformulier op onze website. Zo zijn er vele voorbeelden, sommige ook verwoord in onze eerdere inspraken.

Het hele rapport doet me huiveren. Ik geef u een paar exemplarische constateringen:

1) Er is geen zakelijke opdrachtgever/opdrachtnemer-relatie. 2) Het is onduidelijk wat er voor de klanten gedaan wordt en waar kosten gemaakt worden. 3) Zelfs een arbeidsmedisch onderzoek staat in de statistieken als “traject”. 4) Sinds het samengaan heeft onze gemeenteraad geen doelen en kaders gesteld over het beleid.

In 2012 strandt bijna de helft van de aanvragen bij de zogenaamde poortwachter, met andere woorden, leidt niet tot een uitkering. Zijn die mensen, in mijn optiek vaak jongeren, nog in beeld? Is gecontroleerd of de afwijzing terecht was? En, om bij de zakelijke insteek van dit rapport te blijven, wat zijn de maatschappelijke kosten op de lange termijn van hen die onterecht werden afgewezen?

Met de huidige onduidelijke cijfers loopt ieder vergelijk tussen Geldrop-Mierlo alleen en Geldrop-Mierlo onder Helmond mank. Ja, in het rapport staat echt onder. Alleen het jaar 2009 wordt in de vergelijking meegenomen. Het rapport meldt al dat het succes van de extreme inzet op verlaging van het aantal uitkeringsgerechtigden in dat jaar mogelijk heeft geleid tot een groter draaideureffect, maar… Er speelde in dat jaar veel meer, zoals de onrust onder het personeel over de gang naar Helmond. Mocht het ooit mogelijk worden om een echte vergelijking te maken, dan stel ik voor om 2009 helemaal buiten beschouwing te laten en te vergelijken met eerdere jaren.

Het rapport spreekt van een financieel succes gedurende deze korte periode. Hoe dat financiële plaatje er op de lange termijn uitziet, als men niets veranderd, en er puin geruimd moet worden op de werkplek en onder de cliënten lijkt me duidelijk.

U doet het al sinds 1 januari 2010, maar ieder ander kwam met dergelijke onduidelijke afspraken en vage voornemens bij geen enkel werkplein voorbij de poortwachter, en dit keer aanwijsbaar terecht.

We moeten de komende participatiewet, vooral het sociale aspect, niet alleen door een rigide management laten interpreteren.

Ik smeek de gemeenteraad om nu wel duidelijke doelen en kaders te stellen over hoe er wel en, vooral ook, hoe er niet met onze, van het Werkplein Helmond afhankelijke, burgers en onze leefgemeenschap als geheel mag worden omgegaan.

Verslag van onze griffie

En... alsof de duvel er mee speelt, brengt een goede vriendin het Eindhovens Dagblad van 28 februari 2014, lees pagina 1, pagina 26 en pagina 27 en op 24 maart 2014 volgt weer een artikel dat ons gevoel over dat rigide management nog eens bevestigt, lees hier